Over het algemeen zijn zieke cavia's goed te behandelen met medicijnen die op de markt zijn. Verwarring onstaat meestal over merknamen en werkzame stoffen. Ook zijn er legio antibiotica die goed te gebruiken zijn voor cavia's.

Vaak worden antibiotica en penicilline met elkaar verward. Penicilline is een groep van antibiotica. Penicilline is echter levensgevaarlijk voor cavia's!!!!!!! Toediening van antibiotica uit de penicillinegroep, zoals bijv. amoxicilline, leidt in de meeste gevallen tot de dood van de cavia. Er kunnen zeer ernstige, meestal fatale maag/darmproblemen ontstaan. De goede darmflora wordt vernietigd en de slechte darmbacterieen krijgen de overhand. Dit is zeer pijnlijk voor de cavia en behandeling haalt in de meeste gevallen niks meer uit. Ook kunnen er na het gebruik van penicilline ernstige nierbeschadigingen ontstaan, die leiden tot de dood van de cavia.

Men zou denken dat de meeste dierenartsen hiervan op de hoogte zijn. Helaas blijkt de praktijk soms anders. Daarom vindt u hier een verhaal over penicilline, geschreven door de eigenaars van cavia Pokkie. Hij werd behandeld met de penicilline Synulox, amoxicilline. Helaas heeft hij het niet gehaald, ondanks alle goede verzorging van zijn baasjes...

POKKIE

 Pokkie is een gladharige cavia, zeven maanden jong. Het is een beertje met veel bruin en zwart en een beetje wit. En hij heeft er zin in, heel veel zin. Hij dendert door zijn hok, piept als hij denkt dat er eten aan komt en ravot met zijn maatje Teun. Gaat de tuindeur open dan denkt hij: gras! En om ons extra aan te moedigen dat vooral niet te vergeten blijft hij piepen tot het groen onder zijn neus ligt. Wil je hem brokjes geven dan betekent dat voor hem: daar komt een arm en ik spring er in één keer met alle vier poten tegelijk op. Bakje vol, ik zit op de arm en nou kan ik uit het hok want des te vaker des te leuker.

Hij eet heel goed en zijn gewicht neemt gestaag toe.Wel is het opgevallen dat hij sinds een week nogal, zo hoort het, pijnlijk piept.
Maar waar dat precies mee te maken kan hebben is onduidelijk. We kunnen gasvorming uitsluiten, zijn ontlasting is verder prima dus mogelijk heeft het betrekking op zijn urinewegen. Een blaasontsteking, blaasgruis, een blaassteen, het kan allemaal. We vangen wat urine van Pok op en laten dat door een dierenarts onderzoeken. Met behulp van PH papier stelt deze een blaasontsteking vast.

Als remedie daartegen krijgt Pok het middel Synulox voorgeschreven, een peniciline dat hem twee maal daags gedurende zeven dagen met een pipet moet worden gegeven. 's Avonds, direct na terukomst van het avondspreekuur van de dierenarts geven we de eerste hoeveelheid met het pipetje. De volgende ochtend zien we een geheel andere cavia. Pokkie ligt helemaal bewegingsloos in zijn hokje, hij is werkelijk volledig gevloerd en nog erger, is ook gestopt met eten en drinken. We bellen onmiddelijk de dierenarts, beschrijven de toestand van Pok en vragen of dit te maken kan hebben met het middel. We krijgen geen eenduidig antwoord, vragen door en vragen of het voor de zekerheid niet zinnig is vooralsnog meteen te stoppen met de peniciline.

Dit kan toch echt niet goed zijn zo. Na wat aandringen van onze kant zegt deze dat dan maar te doen. We weten dat elke cavia moet blijven eten. Doet hij dat niet en heeft hij veel te weinig vezels in zijn buikje, dan is dat funest voor de darmflora. Daarbij is ook het elke dag binnenkrijgen van vitamine C beslist noodzakelijk. Omdat Pok is gestopt met eten gaan we onmiddelijk over op handvoeding dat we in zijn bekje doen of ervoor houden.

Maar omdat we hele grote twijfels hebben of alleen met handvoeding Pok weer beter wordt benaderen we een andere dierenarts en gaan daar met Pok langs. Deze dierenarts neemt bloed af en sluit daarmee suikerziekte uit. De volgende stap is het maken van een röntgenfoto. Op de foto waren geen afwijkingen in het urinesysteem zichtbaar. Ook zagen de andere inwendige organen er normaal uit, alleen in de dikke darm zat een geringe hoeveelheid gasvorming. Op deze manier worden mogelijke aandoeningen uitgesloten en kan beter een diagnose worden gesteld. Belangrijke conclusies van deze dierenarts waren dat een vermeende blaasontsteking niet met PH papier kan worden vastgesteld.

Ook mag het penicilinemiddel Synulox nooit aan cavia´s worden gegeven. Daarin zit een voor cavia´s zeer giftige stof. In 'dierenartsland' is dat al zeker tien jaar bekend. Omdat Pokkie nog lang niet beter was gingen we door met enkele middelen maar kregen we er ook nog enkele bij. Het is een hele lijst voor een zeven maanden jonge cavia van een kilo.

* Doorgaan met Extreme Science Recovery Mix, een middel van vezels, vitamine C en mineralen.
* Doorgaan met Urologist, een middel tegen blaasontsteking.
* Doorgaan met het geven van extra vitamine C.

Nieuwe medicijnen voor Pokkie:

* 1 injectie met pijnstiller.
* 1 injectie met een voor cavia´s geschikt antibioticum

* Protexin geven, een probioticum om de darmflora te herstellen.
* Metrazol geven, om de darminhoud te kunnen vasthouden en diarree voor te zijn.
* Metacloral, om te voorkomen dat Pokkie gaat braken.
* Indien nodig Carprofen, als pijnbestrijding.
* Isogel, om de darmen van Pok een voller gevoel te geven.

De weken erna waren voor Pokkie lang, lastig en met vallen en opstaan. Het is hem drie keer gelukt om er, zo leek het van buiten, weer bovenop te komen. Met telkens een volle week handvoeding en zijn medicijnen lukte het hem om één dagdeel weer op zijn poten te staan. In de aansluitende nacht ging hij weer helemaal onderuit, poepte alles eruit en konden we van voren af aan beginnen. En dat drie keer. Eerst lukte het nog redelijk zijn gewicht op peil te houden maar niet voor lang. Dat nam consequent af. Wat verder heel opvallend was dat hij ontzettend veel dronk en dat deed hij voorheen nooit. Waar zou dat op kunnen duiden..........Achteraf hoorden we dat zware nierbeschadiging één van de bijwerkingen van Synulox is evenals de negatieve uitwerking ervan op darmbacterien die voor een goede spijvertering zorgen.

Tijdens alle vier weken dat Pok ziek was heeft hij nooit zijn belangstelling voor eten verloren. Na het pipetje Synulox at hij inderdaad niet meer zelf. Maar alle handvoeding en hooi dat we bij zijn bekje hielden at hij dankbaar op. Tot op de laatste dag, een zaterdag, van die vier weken.
Hij lag alleen maar en wilde niets eten. We zijn onmiddelijk nogmaals naar de goede dierenarts gegaan voor nog een foto en diagnose. Weer op de foto niets te zien. Op de terugweg tenslotte ging hij heel snel achteruit. Eten wilde hij niet meer. Hij hard zo hard gevochten, alleen liggen ging nog. Die nacht is hij niet van zijn plekkie af geweest waar we hem 's avonds neerlegden. De volgende ochtend om zeven uur zagen we hem nog één keer een beetje lopen. Ondertussen hadden we eten en medicijnen klaar gemaakt. We liepen naar zijn hok om hem op te tillen en zagen hem juist nog twee keer heel zwak ademhalen. We haalden hem uit het hokje, hij bewoog nog een allerlaatste keer maar was al slap. We denken dat hij net was gestorven..........

Wat een kanjer, tot op bijna het allerlaatste moment heeft hij volgehouden. Alleen die laatste dag ging niet meer. Hij heeft het zo goed geprobeerd en volgehouden. Pas op zijn allerlaatste dag heeft hij besloten te stoppen met eten. Toen heel snel gelukkig voor hem is hij binnen een dag gestorven. En we geven Pokkie daarin helemaal gelijk. Pokkie is een cavia die slechts acht maanden jong is geworden. Na het overlijden van Pokkie hebben wij zijn verhaal schriftelijk aan onze dierenarts voorgelegd. Daarin hebben we hem mede gevraagd naar een voorstel van zijn kant. In een brief heeft deze zijn vergissing toegegeven en o.a. aangeboden de gemaakte kosten voor de behandeling van Pokkie te vergoeden. Dat siert deze dierenarts. Het ontvangen geld hebben wij inmiddels weer overgemaakt aan Knoevel. De Knoevelcavia´s kunnen het veel beter gebruiken dan wijzelf.

(geschreven door Marcel en Martine)